با وجود افزایش آمار تحصیل کرده ها ، مردم تحصیلات را به عنوان عامل ضروری موفقیت باور ندارند!+ نتیجه ی نظر سنجی

این روزها به دلیل نیاز بازار کار ، علاقه ی افراد یا شاید هم نبود کار تمایل برای تحصیلات تکمیلی افراد بیشتر شده است.اما آیا تحصیلات  در هر سطحی برای زندگی ما ضروری است؟یا بدون افرد تحصیل کرده که در هنایت جامعه را تشکیل می دهند هم می توان در همین جایگاه بود؟ ما در نظر سنجی ک برگزار کردیم در مورد ضرورت آن را  در موفقیت پرسیدیم.فکر می کنید اکثر افراد بر ضرورت آن تاکید دارند یا برعکس نقش آن  را مهم نمی دانند؟

نظرسنجی روز : به نظر شما داشتن تحصیلات دانشگاهی در جامعه امروزی، برای موفق شدن در زندگی ضروریه؟!

نقش تحصیلات در موفقیت

نزدیک به ۴۴۰ نفردر این نظر سنجی شرکت کردند.

جالب است بدانید طبق نتیجه ی این نظر سنجی برخلاف آمار هایی که از گرایش افراد برای تحصیلات در همه ی مقاطع شنیده می شود، مردم تحصیلات را به عنوان یک ضروری برای موفقیت نمی دانند.

با این وجود نمی توان جایگاه تحصیلات را برای خود افراد ، روابط اجتماعی ، روابط خانوادگی ، توسعه جامعه و خیلی از موارد دیگر را نادیده گرفت.اما تفاوت های بین افراد ، شخصیت های متفاوت ،توانمندی ها و خلاقیت های متفاوت را نباید نادیده بگیریم.هر فردی بنا بر توانمندی ها و مهارت های ذاتی قادر به انجام کارهایی است که انجام آن کار برای یک فرد تحصیل کرده غیر ممکن باشد.

به هر جهت تحصیل درهر رشته و هر مقطعی فارغ از پیامد های مثبت دیگری که دارد برای خود فرد می تواند حائز اهمیت باشد.

 

 

برای دیدن جزئیات بیشتر نظر سنجی این قسمت را کلیک کنید.

3 دیدگاه برای «با وجود افزایش آمار تحصیل کرده ها ، مردم تحصیلات را به عنوان عامل ضروری موفقیت باور ندارند!+ نتیجه ی نظر سنجی»

  • ۲۸ شهریور ۱۳۹۶ در t ۴:۵۱ ب.ظ
    Permalink

    به نظر من در هر کاری باید اول تجربه پیدا کنی ولی غیر از تجربه اگر کسی باسواد باشه خوب خیلی راحت تر مفهوم رو درک میکنه وتجربه زودتر کسب میکنه

    پاسخ دادن
  • ۳۰ شهریور ۱۳۹۶ در t ۱۱:۵۶ ق.ظ
    Permalink

    من از کودکی به برنامه نویسی کامپیوتر و از سال ۷۲ (در سالهای دبیرستان) به برنامه نویسی هوش مصنوعی علاقه مند شدم و زبان های مختلف از قبیل بیسیک و پاسکال و سی و دلفی و لیسپ و پرولوگ و مطلب و سیمولینک و … را بطور حرفه ای یاد گرفتم و اکنون بیش از ۲۵ سال است که در زمینه برنامه نویسی هوش مصنوعی فعالیت و تحقیق دارم و از ابتدا نیز در دانشگاه در مقاطع لیسانس نرم افزار و فوق لیسانس هوش مصنوعی و رباتیک و سپس فوق لیسانس فناوری اطلاعات گرایش شبکه با انگیزه اشتغال وارد نشدم و فقط علاقه شخصی خودم بوده که باعث ادامه تحصیل من شده بود و من در آن سالها از ابتدا که وارد این رشته شدم حس میکردم و می دانستم که اوضاع مملکت بقدری خراب است که ممکن است بعد از پایان تحصیل هیچ کاری در زمینه برنامه نویسی پیدا کنم و اینگونه نیز شد . اما اکنون با توجه به مشکلات اقتصادی و معیشتی و بیکاری و فشار روانی ای که این امر بمن وارد میکند دوست داشتم در زمینه ای که عمر و جوانی خودم را در آن صرف کردم و البته به آن عشق می ورزیدم شغلی هم داشته باشم که با آن بتوانم هزینه و معیشت خانواده را فراهم نمایم ….

    پاسخ دادن
  • ۱ مهر ۱۳۹۶ در t ۱۰:۲۵ ق.ظ
    Permalink

    بنظرمن دورزمونه ما همه چی به خلاقیت واستعدادفرد بستگی داره ک میتونه درزمینه مخصوص به شغلش موفق بشه نه درس وتدریسی ک ربطی به علاقه واینده شخص نداره.

    پاسخ دادن

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *